دلم میخواد دیگه بنویسم. دیگه بشم همون زهرایی که هیچی براش مهم نیست و فقط می نویسه تا خالی شه حالا هر کی میخواد خوشش بیاد و هر کی میخواد بدش بیاد. یه وقتایی تو زندگی می بینی که هر قدر هم که خودتو به در و دیوار بزنی چیزی تغییر نمی کنه و قسمتِ ناراحت کننده ی ماجرا اونجاس که باید تحمل کنی. خودمُ دلداری

تا به کی سراپا حقیقتی/تا به کی خراب محبتی
همنشین این و اون میشی/خسته وپریشون میشی
دشت بخت توکویرمیشه/مرغ آرزوت اسیرمیشه
رو به روت سراب/پشت سر خراب
ساکت وصبوری دل من/مثل بوف کوری دل من
زندگی باختی دل من/مردم و شناختی دل من

هر خرابی رو میشه درست کرد جز ذات خراب...

والسلام.